Laurent Jalabert

     

Voornaam:   Laurent
Achternaam:   Jalabert
Nationaliteit:  Frankrijk
Geslacht:  
Leeftijd:   50 jaar
Geboortedatum:   30-11-1968

slider image slider image slider image

Voornaam:   Laurent
Achternaam:   Jalabert
Nationaliteit:  Frankrijk
Geslacht:  
Leeftijd:   50 jaar
Geboortedatum:   30-11-1968

 

 Bevoegdheden

Professional 1989-2002

is een oudere broer van Nicolas Jalabert

Jaja: (spreek uit als "zjazja") Afgeleid van zijn naam.

Le Panda: Wegen seiner großen dunklen Augen ;-)

Il Yaya: Sagen die Spanier zu ihm.



Uitslagen

Alle wedstrijden
Toon:

Ploegen



Berichten

(0)

Memo(s)

Op zondag 13 oktober 2002 reed hij zijn laatste wedstrijd, het Wereldkampioenschap in Zolder. Daarmee sluit hij een loopbaan af die ruim veertien seizoenen duurde en die hem talloze triomfen bracht. Hij won rittenwedstrijden zoals de Vuelta in 1995, behaalde de bergprijs in de Tour van 2001 en 2002, won in 1992 de groene trui in de Tour, won vele ritten en won o.m. Milaan-San Remo en de Classica San Sebastian. Een overzicht van deze veelzijdige renner volgt hierna.



Laurent Jalabert wordt geboren op 3 november 1968 in het Franse Nazamet, in de Tarn. Hij wordt militair kampioen van Frankrijk bij de amateurs in 1988.



In 1989 stapt hij over naar de profs en debuteert bij het Franse Toshiba. In zijn eerste profjaar haalt hij meteen drie zeges: een rit en de eindzege in de Ronde van de Armor in Frankrijk en een rit in de Ronde van de Limousin. Hij liet als neoprof meteen ook een aantal opmerkelijke prestaties optekenen: 11de in de Ronde van Andalusie, zijn eerste wedstrijd bij de profs, 3de in de Trofeo Luis Puig, 10de in de Ronde van de Vendee en de GP van Wallonie.



Hij doet er nog één overwinning bij in 1990 want hij mag vier keer het zegegebaar maken. Hij doet dat in Parijs-Bourges, twee keer in de Ronde van de Sarthe en in een criterium in Bordeaux. Daarnaast eindigt Jaja 2de in de Classica San Sebastian, hij wordt derde in de Ronde van de EG en in de Ronde van de Limousin, 4de in de GP van Wallonie, 5de in de GP van Isbergues, 6de op het WK in het Japanse Utsonomya, 10de in de GP Fourmies en 70ste in zijn allereerste Tour de France.



In zijn derde profjaar haalt hij twee zeges : een rit in de Vierdaagse van Duinkerke en een criterium in het Franse Ales. Hij wordt ook in 1991 tweede in de eindstand van Parijs-Nice, 9de in de Ronde van Vlaanderen, 7de in de Amstel Gold Race, 2de in de Vierdaagse van Duinkerke, na Charly Mottet, 4de in de Ronde van de Oise, 10de in de Midi Libre, 6de in het Frans kampioenschap, 71ste in de Tour, 4de in de Classica San Sebastian, 2de in het Kampioenschap van Zurich, waar hij nipt verliest in de massaspurt van onze Johan Museeuw, 7de in Parijs-Tours, 8ste in de Ronde van Lombardije en 10de in de eindstand van de wereldbeker.



Na drie jaar Toshiba wordt het tijd voor verandering. Toshiba stapt uit de wielersport en hij stapt over naar de Organisation National des Ciegos Espagnoses, of ONCE, de Spaanse blindenloterij, waar hij negen jaar voor zal koersen. En meteen laat Jalabert zich zien in de knalgele ONCE-trui. Hij wint in 1992 negen wedstrijden : een rit in de Bycicleta Vasca, drie ritten in de Ronde van Burgos, drie ritten in de Ronde van Catalonie en een criterium in Lisieux. Maar zijn belangrijkste zege is de 6de rit in de Tour de France van Roubaix naar Brussel. In de finale raakt hij na de gevreesde kasseistrook in Relegem-Asse weg met een groepje en is op de Heizelvlakte de sterkste. Hij verovert ook de groene trui en na een strijd met Johan Museeuw, mag Jaja in Parijs dat groene textiel ook mee naar huis nemen. Hij wordt trouwens 34ste in de eindstand va n de Tour. Daarnaast verliest hij nipt de wereldtitel in Benidorm aan Gianni Bugno in de spurt, wordt 2de in de Wincanton Classic, 3de in de Trofeo Luis Puig, 4de in de Coppa Placci, 5de in Parijs-Tours, 7de in de Ronde van Emilie, 8ste in het Kampioenschap van Zurich en 9de in Milaan-San Remo.



In 1993 verdubbelt hij zijn aantal zeges ten opzichte van 1992. Jaja mag achttien keer de armen in de lucht steken. Hij wint de Ronde van Mallorca en twee ritten, de Trofeo Luis Puig, een rit in de Ronde van Valencia, een rit in Parijs-Nice, twee ritten in de Vuelta, de Classico Altobandos, een rit in de Ronde van Asturie, een rit in de Ronde van Galicie, een rit in de Trofeo Castilla-Leon, de Trofeo Masferrar, twee ritten in de Ronde van Catalonie, de Ronde van Rioja plus twee ritten en een criterium in Toulouse. Hij wordt daarnaast vierde in Milaan-San Remo, waar hij nog net rechtop blijft in het tumult aan de aankomst, 8ste in de Catalaanse Week, 7de in Gent-Wevelgem, 9de in Luik-Bastenaken-Luik, 35ste in de Vuelta, 8ste in de Midi Libre en 4de in de GP Quest France in Plouay.



En dan komt het jaar 1994 eraan. Hij wint elf keer. een rit in de Ronde van het Baskenland, maar liefst zeven ritten in de Vuelta, een rit in de Midi Libre, een rit in de Ronde van Catalonie en een criterium in het Franse Sedan. Daarnaast wordt hij tweede in de GP Luis Puig, 10de in Milaan-San Remo, 9de in het Internationaal Wegcriterium, 7de in de Ronde van het Baskenland, 35ste in de Vuelta, 4de in het Frans kampioenschap, 8ste in Parijs-Tours en 5de in de Ronde van Piemont. Nochtans moest hij tijdens de zomer noodgedwongen aan de kant blijven. In de massaspurt aan het einde van de eerste rit in de Tour de France botst Belgisch kampioen Wilfried Nelissen tegen een onvoorzichtige politieagent en sleurt een aantal renners mee in zijn val. Nelissen komt ervan af met een hersenschudding, Gonchenkov breekt zijn sleutelbeen en Jaja breekt het kaaksbeen en moet noodgedwongen de strijd staken.



Met zeer veel reserves kan Jaja aan het seizoen 1995 beginnen en hij wordt trouwens internationaal zegekoning. Hij wint maar liefst dertig keer. Hij wint een rit in de Ronde van Mallorca, een rit in de Ronde van Valencia, de eindstand in Parijs-Nice plus één rit, Milaan-San Remo, het Internationaal Wegcriterium plus twee ritten, de GP Primavera, de Waalse Pijl, een criterium in Calais, een rit in de Midi Libre, de Ronde van Catalonie plus twee ritten, de 12de Tourrit naar Mende, waar hij op een heuvelachtig parcours een hele solotocht houdt, Chaumeil, Camors, Chateau-Chinon, een rit in de Ronde van Galicie, Chateaulin, de Vuelta waarin hij vijf ritten wint, Toulouse, Leganes en alcobandos, een uitzonderlijk topjaar dus. Daarnaast wordt hij 4de in de Ronde van Mallorca, 2de in de Ronde van Valencia en de Ronde van het Baskenland, 4de in Luik-Bastenaken-Luik, 6de in de Midi Libre, mist nipt het Tourpodium, 6de in de Leeds Classic, 4de in de Classica San Sebastian en 7de in de Ronde van Galicie.



Jalabert gaat met zeer veel vertrouwen 1996 tegemoet en wordt vooral in de Franse pers al meteen een kandidaat-Tourwinnaar genoemd en de opvolger van Miguel Indurain. Hij wint 15 keer in 1996 : de Classique Haribo, Aix-en-Provence, een rit in de Ronde van Valencia plus eindzege, Parijs-Nice plus twee ritten, de openingsrit in de Ronde van het Baskenland, de Midi Libre plus twee ritten, de Alpenklassieker, de Route du Sud plus twee ritten en een rit in de Vuelta. Geen Tour, want daar bezwijkt Jaja onder de immense druk die hem wordt opgelegd en geeft ontgoocheld op in de Alpen. De ereplaatsen dan. Hij wordt 6de o, de Ronde van de Haut-Var, 13de in de Ronde van het Baskenland, 10de in de Classica San Sebastian, 6de in de Ronde van Galicie, 5de in de Ronde van Burgos, 10de in het Kampioenschap van Zurich, 9de in de Vuelta, 10de in Parijs-Tours, 7de in het Wereldkampioenschap in Lugano, 3de in Milaan-Turijn en 9de in de Ronde van Lombardije.



In 1997 haalt Jaja 20 overwinningen : de Trofeo Polensa, Almeria, de Ronde van Valencia, Parijs-Nice plus twee ritten, twee ritten in de Ronde van het Baskenland, de Waalse Pijl, Lava, de openingsrit in de Trofeo Castilla-Leon, de Ronde van Burgos plus één rit, de Ronde van de Aulne-Chateaulin plus twee ritten, Carcasonne, twee ritten in de Vuelta, hij wordt wereldkampioen tijdrijden in San Sebastian, Milaan-Turijn en de Ronde van Lombardije. Aan ereplaatsen ontbreekt het Jaja evenmin : hij wordt 3de in de Ronde van de Haut-Var, 2de in het Internationaal Wegcriterium, de Ronde van het Baskenland en Luik-Bastenaken-Luik, 7de in de Amstel Gold Race, 20ste in de Ronde van Luxemburg, 43ste in de Tour, 2de in de Trofeo Castilla-Leon en 7de in de Vuelta.



Maar in 1997 gebeurde er ook iets heer merkwaardigs met Jalabert in de Ronde van Vlaanderen. Aan het begin van de heuvelzone ging Jaja in de aanval met Rolf Sorensen en beiden verzamenden een grote voorsprong op de concurrenten. Na enkele heuvels liet Jalabert Sorensen zelfs ter plaatse en ging alleen op solotocht. De volgers vreesden dat de winnaar al bekend was en begonnen haast Merckxiaanse termen voor Jaja's solotocht te gebruiken. Dat duurde tot aan de voet van de Berendries, waar Jaja plots haast letterlijk geen poot vooruit meer kwam. In een mum van tijd werd hij ingehaald door de achtervolgers en Jaja moest zelfs de strijd staken. Achteraf verklaarde hij de man met de hamer te zijn tegengekomen op de Berendries en dat kwam doordat hij te veel met zijn krachten had gewoekerd en niet op tijd aan eten dacht.



Jalabert haalt in 1998 13 overwinningen. Hij wint de Ronde van de Haut-Var, twee ritten in de Ronde van het Baskenland, twee ritten en het eindklassement in de Ronde van Asturie, twee ritten in de Bycicleta Vasca, de Alpenklassieker, drie ritten in de Ronde van Zwitserland en hij wordt Frans kampioen. En hij haalt weerop een hele vracht ereplaatsen. Hij wordt tweede in de Ruta Del Sol, 9de in Parijs-Nice, 2de in de Catalaanse Week, de Ronde van het Baskenland en Luik-Bastenaken-Luik, 3de in de Byclicleta Vasca, 22ste in de Ronde van Zwitserland en 5de in de Vuelta. In de Tour van dat jaar stapt hij uit de wedstrijd samen met de andere Spaanse ploegen en renners uit onvrede met de aanpak van de renners door het Franse gerecht in diverse dopingaffaires (Festina- en TVM-affaire). Hij is daar zodanig door verbolgen dat hij besluit om één jaar niet meer in Frankrijk te koersen.



In 1999 wint hij veertien wedstrijden. Hij wint een rit en de eindstand in de Catalaanse Week, twee ritten en de eindstand in de Ronde van het Baskenland, twee ritten en de eindstand in de Ronde van Romandie, drie ritten in de Giro, de proloog in de Ronde van Zwitserland en hij wint in het Spaanse Villafranca de Ordiza. Verder wordt hij 4de in Tirreno-Adriatico en de Giro en 2de in de Ronde van Zwitserland.



En dan komt het jaar 2000. In dat jaar wint hij 11 wedstrijden. Hij wint een rit en de eindstand in de Ronde van de Middellandse Zee, een rit in Tirreno-Adriatico, een rit en de eindstand in de Catalaanse Week, een rit in de Ronde van het Baskenland en de Dauphiné Libéré en drie criteriums. Hij wordt vierde in Tirreno-Adriatico, vijfde in de Ronde van het Baskenland, 3de in de Waalse Pijl, 10de in Luik-Bastenaken-Luik, 54ste in de Tour en wordt 5de in zowel de Olympische wegrit en tijdrit in het Australische Sidney. Maar na negen jaar ONCE is het welletjes voor Jaja.



Hij tekent in de winter van 2001 een contract bij het Deense CSC-Tiscali, de ploeg van manager Bjarne Riis. Maar hij zal een eind moeten wachten eer hij kan koersen want in februari 2001 valt hij van de trap en loopt daarbij een zeer ernstige rugblessure op. Aanvankelijk vrezen de dokters dat Jaja nooit meer zal kunnen koersen, maar na wekenlang ziekenhuisverblijf en revalidatie komt de nu in Zwitserland wonende Fransman weer in competitie en wint in 2001 nege wedstrijden. Hij wint twee ritten in de Tour en verovert er de bergprijs en de daaraan verbonden bolletjestrui en wordt 19de in de eindstand. Daarnaast wint hij de Classica San Sebastian en daarnaast wint hij nog acht criteriums. Hij wordt ook 2de in de Vierdaagse van Duinkerke, 4de in de Midi Libre en 9de in de Ronde van Zwitserland.



In 2002 wint hij de nogmaals de bergprijs in de Tour de France en staat in Parijs met heel zijn familie op het podium, zijn kinderen eveneens zoals Jaja, uitgedost in bolletjestrui. Tijdens de eerste rustdag van de Tour kondigt Jaja zijn afscheid aan. Na de Tour wint hij voor de tweede opeenvolgende keer de Classica San Sebastian en wordt hij nog derde in de GP van Steenbergen. Jalabert kan na zijn loopbaan aan de slag als vertegenwoordiger van Look.
Lieven Vanpoucke
Tijdens de eindsprint van de eerste etappe van de Tour de France op zondag 3 juli 1994, wilde een politieagent in Armentières de renners fotograferen. Hij stond iets te ver op de weg en Wilfried Nelissen botste tegen de politieman en brak zijn sleutelbeen. Hij sleepte onder andere Laurent Jalabert mee in zijn val. Jalabert liep ernstige verwondingen op in zijn gezicht en moest in een ziekenhuis geopereerd worden. Een tijdlang diende hij kunstmatig voedsel tot zich te nemen.
Tom Vandenbussche
Jalabert est genial, toujours il sera le premier!


Fotoalbum Laurent Jalabert

1989

1990

1991

1992

1993

1993

1994

1995

1995

1996

1996

1997

1997

1997

1998

1999

1999

2000

2001

2001

2002

2002


  Afbeelding toevoegen